şu anda! şimdi!

Direnişler; ütopik, beklenen, mitleştirilen bazen ve apansızın, bıçağın kemiğe dayandığı bir “artık yeter” patlayışıyla liberal tarihin çizgisel akışının içinde beliriveren, geçmişin mücadelelerini bugünün yüzüne, bugünün bilinci, unutuşları ya da kazanımlarını geleceğe taşıyan solucan delikleri. Tarihin praksisi, talihin pratik belirlenişleri, ele usturuyla çizilen kader çizgileri. Tekel, Seka, Petkim, Erdemir, Şeker adını bilmediğimiz/unuttuğumuz nicesi; derelerin, ormanların, toprakların bizzat hayatların dönüşümü … Kamunun tasfiyesi; eşitlik yok adalet yok, o zaman sokaklara; işçiler, işsizler, memurlar, öğrenciler, rençberler, gettolar ve tam yerinde … Bandista’dan bir “ara” atağı Şu Anda, Şimdi!… Neoliberalizme karşı mücadele, yalnız Ankara’da değil, Seattle’da, Porto Alegre’de, Melbourne’de, Cancún’da, Atina ve Kopenhag’da dolaşan bir hayalet, yeraltının karanlığı ile güneş ışığı, siyaset ile tarih, mazi ile âti arasında mekik dokuyan “o” hayalet.

“Nasıl ki su kenarında yetişen sazlar meşeden uzun yaşarsa, köstebek de lokomotife galip gelir. Yorgun bakışlı o eski dostumuz hâlâ kazıyor. Hadisenin gözden kaybolması, usulca, her şey uykudayken yeni patlamaları hazırlamakta olan o karanlık direniş faaliyetini ortadan kaldırmaz. … Günün minnacık fesatları ve gizli planları, yarının büyük öfkelerinin mayasıdır. Yepyeni fışkırmaların habercisidir. … Hiçbir yere götürmez gibi görünen fakat birden bire, kör edici bir ışığın şaşırtıcılığı içinde yeryüzüne çıkan tüneller boyunca uzlaşmaz direnişlerin, yönelim sahibi avareliklerin dik kafalı yürüyüşüdür bu. … İnatçı köstebek, çevik lokomotiften uzun yaşar. Yumuşak tüylü, yuvarlak hatları, makinenin metalik soğukluğuna, o çalışkan saflığı tekerleklerin ritmik takırtısına, mütebessim sabrı, o çelikten sırıtışa üstün gelir. … Deliğini kazar. Eşeler ve aşındırır. Gelmekte olan krizi hazırlar. … Kriz, apansız gün yüzüne açılan bir köstebek deliğidir.”

“Cela dit, de même que le roseau survit au chêne, la taupe l’emporte sur la locomotive. Elle creuse encore, cette vieville amie au regard fatigué. L’éclipse de l’événement n’abolit pas l’obscur travail de résistance où se préparent, discrètement, lorsque tout dort, de nouveaux surgissements. … Les conspirations et les conjurations minuscules du jour sont le ferment des grandes colères du lendemain. Elles annoncent de nouveaux jaillissements. … Un cheminement têtu de résistances irr´conciliables, d’errances orientées, le long de galeries qui semblent ne mener nulle part, et qui débouchent pourtant au grand jour, dans l’étonnement d’une lumière aveuglante. … La taupe têtue survit à la fringante locomotive. Sa rondeur pelucheuse l’emporte sur la froideur métallique de la machine, sa bonhomie laborieuse sur lemartèlement cadencé des roues, sa souriante patience sur les ricanements d’acier. … Elle fait son trou. Elle mine et elle sape. Elle prépare la crise qui vient. … La crise est une taupinière soudain éclose.”

Daniel BENSAÏD, Köstebek ve Lokomotif / La Taupe et La Locomotive, 2001

01.02.2010 02:59 | şu anda! şimdi!